İSTANBUL (İGFA) - Çocukluk evresinde edinilen her yeni yetenek, bireysel gelişimin temel taşlarını oluştururken her çocuğun bu süreçteki ilerlemesi kendine özgü seyredebilmektedir. Uzmanlar, gelişimdeki farklılıkların her daim bir patoloji veya sorun işaretçisi olmadığını vurgularken, belirgin ipuçlarının erken aşamalarda tıbbi ve fizyoterapik açıdan incelenmesinin hayati önem taşıdığını hatırlatıyor.

Fizyoterapist Canan Darıcı Mehlepçi, miniklerin oturmayı, emeklemeyi, yürümeyi, oyun oynamayı ve çevreleri ile etkileşim kurmayı farklı zaman dilimlerinde edinebildiğini ifade etti.

Mehlepçi, ailelerin çocuklarında gözle görülür bir farklık tespit etmeleri durumunda 'biraz daha büyüsün, kendiliğinden düzelir' yanılgısına kapılmamaları gerektiğini vurgulayarak, erken aşamada yapılacak değerlendirmelerin, çocuğun ihtiyaç duyduğu desteğe en kısa sürede erişmesini sağlayacağını dile getirdi.

“ERKEN MÜDAHALE ÇOCUĞU KALIBA SOKMAK DEĞİL”

Erken müdahale sürecinin sadece terapi seanslarından ibaret olmadığını açıklayan Mehlepçi, bu sürecin asıl amacının çocuğun kendi potansiyelini ortaya çıkarmak olduğunu belirtti. Mehlepçi, “Bizim için erken müdahale; çocuğu belirli bir kalıba sokmak değil, onun kendi potansiyelini desteklemek, bağımsızlığını artırmak ve günlük yaşama katılımını güçlendirmek anlamına geliyor” dedi.

Çocuğun yalnızca yapamadıklarına değil, yapabildiklerine ve desteğe ihtiyaç duyduğu alanlara odaklanılması gerektiğini vurguladı.

Profesyonel değerlendirme yapılmasının mutlaka bir problem bulunduğu anlamına gelmediğini belirten Mehlepçi, bazı durumlarda aileye çocuğun gelişiminin yolunda olduğunun söylenebileceğini ifade etti. Mehlepçi, “Önemli olan belirsizliği ortadan kaldırmak ve çocuğun gelişimini doğru şekilde takip etmek” değerlendirmesinde bulundu.

AİLELER HANGİ İŞARETLERE DİKKAT ETMELİ?

Uzman, özellikle şu durumlarda profesyonel değerlendirme yapılmasının yararlı olabileceğini belirtti:

Hareket gelişiminde belirgin gecikme,

Denge ve koordinasyon güçlükleri,

Postür ve hareketlerde belirgin farklılıklar,

Motor becerilerde zorlanma,

Hareketleri planlamada güçlük,

Günlük yaşam aktivitelerinde yaşıtlarına göre belirgin bağımlılık,

Ses, dokunma veya harekete karşı aşırı ya da düşük tepki,

Oyun ve çevreyle etkileşimde belirgin güçlük.

Bu işaretlerin çocuğa etiket koymak amacıyla değil, ihtiyaçların zamanında fark edilerek doğru desteğin sağlanması için değerlendirilmesi gerektiğini söyleyen Mehlepçi, erken müdahalenin bir yarış olmadığının altını çizdi.

“ÇOCUĞUNUZU BAŞKALARIYLA KIYASLAMAYIN”

Ailelere çocuklarını başka çocuklarla kıyaslamamaları çağrısında bulunan Mehlepçi, “Çocuğumuz neden diğer çocuklar gibi değil?” sorusu yerine, “Çocuğumuz bugün nerede ve onun gelişimini desteklemek için ne yapabiliriz?” sorusunun sorulması gerektiğini belirtti. Bu yaklaşımın hem ailelerin kaygısını azaltacağını hem de çocuğun güçlü yönlerine odaklanmayı sağlayacağını ifade eden Mehlepçi, “Biz çocuğu değiştirmeye çalışmıyoruz. Onun güçlü yönlerini destekleyerek, ihtiyaç duyduğu alanlarda gelişimine eşlik ediyoruz” dedi.